เหตุเกิดที่ป้ายรถเมล์ (356 นนทบุรี...)
posted on 05 Nov 2009 14:33 by saintsitiveด้วยความที่เป็นคนเลือดกรุ๊ป B เจ้าแห่งความใจเย็น (เรียกว่าเอื่อยเฉื่อย ไร้กฎเกณฑ์จะถูกกว่า - -a)
ร้อยวันพันปีถึงจะมีเรื่องให้โมโหสุดขีด ถึงขั้น ปึ้ด
เรื่องของเรื่องก็คือว่า
.
.
อิชั้นทำงานไกลบ้านมากค่ะ เสียเวลาเดินทางไปกลับรวมแล้วกว่า 4 ชม. (สี่ชั่วโมงนี่ไปถึงประจวบได้สบายๆ)
เมื่อวาน วางแผนไว้ดิบดี ว่าจะเลิกงานเร็วหน่อย แล้วกลับมาถึงบ้านสัก 2 ทุ่ม จะได้เปลี่ยนธีมบล็อค (ไร้สาระมาก)
เอาละ 6 โมงเย็น ออกจากที่ทำงาน เวลาประมาณนี้ ต้องถึงบ้านไม่เกิน 2 ทุ่มแน่ๆ
รถเมล์สายเดียวที่นั่งจากป้ายรถเมล์ปากซอยไปถึงท่าน้ำนนท์ คือ 356 นนทบุรี
.
.
15 นาทีผ่านไป
หยิบเอ็มพีสามมาฟังแก้เซ็ง เอาน่า รถสายนี้มันก็ช้าของมันอยู่แล้ว ที่เห็นผ่านตาก็มีแต่ 356 ปากเกร็ด
.
.
.
30 นาที ผ่านไป
ท้องฟ้าเริ่มมืดสนิท พร้อมๆกับ 356 ปากเกร็ดผ่านไปอีก 6 คัน ตอนนั้นเริ่มจะ ปึ้ด แล้วนิดๆ
.
.
.
1 ชม. ผ่านไปแล้วนะเว้ยเฮ้ย
มันก็ยังไม่มา แสรดดดดดดดดดด ช่วงนั้นเริ่มหูอื้อ ตาลาย ของเริ่มขึ้น ถึงกับโทรไปหาแม่ ซึ่งร้อยวันพันปีไม่เคยจะโทร
หลังจากโวยวายอยู่พักใหญ่ แม่ก็ให้คำตอบมาว่า "เดี๋ยวมันก็มา"
ปึ้ด
.
.
.
1 ชั่วโมงครึ่ง....ผ่านไป....
หึหึหึ
เวลาไม่เท่าไหร่ แต่....
เชดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด อารายของเมิงงงงงงงงงงงงง
ตอนนั้นโมโหมาก จนร้อนวูบวาบอยู่ในหัว ปวดตุ้บๆ
เวลา 1 ชั่วโมงครึ่งอันมีค่าของช้านนนนนนนนนนนน
แต่แล้ว
มันก็มา....356 นนทบุรี
หึหึ
.
.
.
ปึ้ด ปึ้ด ปึ้ด
อิชั้นไม่ฟังอิร้าค่าอิรมที่ไหนแล้ว สะพายกระเป๋าเข้ากับไหล่แล้วกรูไปที่รถเมล์พร้อมกับผู้โดยสารมากมายที่ยืนรอมันอยู่
คนอื่นเขาพุ่งใส่ประตูหน้า ไม่ก็ประตูหลัง
อิชั้น ไปที่กลางตัวถังรถ
.
.
.
แล้วยกเท้าถีบเปรี้ยงงงงงงงงง
.
.
.
สะดุ้งสะเทือนกันไปทั้งคัน รวมทั้งตัวคนถีบนี่ก็ด้วย อิชั้นไม่สนใจ หันหลังกลับเดินขึ้นสะพานลอยไปรอรถอีกฝั่งแทน
.
.
หลังจากทำลงไปก็หายแค้น แล้วก็รู้สึกว่าตัวเองมันบ้าสิ้นดี
ความผิดไม่ได้อยู่ที่รถเมล์คันนี้ซะหน่อย
(ทำไงได้ ก็เลือดมันเข้าตา ตอนนั้นไม่เดินขึ้นไปถีบคนขับก็ดีแค่ไหนแล้ว)
.
.
คำเตือนจากเอนทรีย์นี้ คือ อย่าลอกเลียนแบบนะคะ
หากระดาษห่อก้อนหินแล้วเขวี้ยงสุดแรงเกิดดีที่สุด - -b
.
.
.
เกือบลืม
ลอยช้า ดีกว่าไม่ลอย อิอิ
[TooTooN]