[Fanfic VK]::Bloody Snow:: Intro [Y]
posted on 03 Aug 2007 01:46 by saintsitive in Fictionเกี่ยวเนื่องกับ Y ถ้าไม่ชอบก็ออกไปอย่างสงบนะฮะ หรือถ้าอยากรู้ อ่านหน้า Warning ก่อนก็จะเป็นการดี
ช่วงนี้ กำลังคลุ้มคลั่งแวมไพร์จนหน้ามืดตามัว หลังจากโดนไซโคจากชาวบอร์ด สุดท้ายก็เลยลุกขึ้นมาแต่งฟิค (เพิ่มปริมาณงานในไหดองให้ตัวเองซะหน่อย อิอิ)
เลยเกิดเป็นฟิคเรื่องนี้ขึ้น "Bloody Snow" จากเรื่อง Vampire Knight การ์ตูนค่ายบงกช และเพื่อไม่ให้หลุดคอนเซปท์บอร์ดที่ผมสิงอยู่ก็เลยเป็น Y Fiction แน่นอนว่าการ์ตูนเรื่องนี้ คู่หลักคงไม่พ้น "Kaname x Zero"
ซึ่งก็ด้วยความปรารถนาดีจากเพื่อนๆชาวบอร์ด นักอาร์ตมือทองคนหนึ่งเลยวาดภาพประกอบไว้ให้ด้วยละฮะ ขอบคุณจริงๆ
เชิญอ่านกันเลยดีกว่า เพื่อไม่เป็นการเสียเวลา อิอิ
Fanfic Vampire Knight
::Bloody Snow::
KanameXZero
By Saintsitive
Part Introduction

.........ความเกลียดที่ไร้ก้นบึ้ง.........เกลียดมาก.............
.....ถึงขนาดที่ว่า..........ไม่พวกเขา....ก็พวกเรา...........ต้องสูญสิ้นไปข้างหนึ่ง...........
........แต่แล้ว.....ทำไม?................
หิมะเนื้อละเอียดโปรยปรายทับลงบนร่างไร้ชีวิตของหญิงสาวจนสีขาวบริสุทธิ์นั้นเจือแดงอย่างน่าสยดสยอง ชายหนุ่มร่างสูงเก็บอาวุธของตนหลังจากจัดการกับฆาตกรที่ทำให้เผ่าพันธุ์ของเขาเสื่อมเสียชื่อเสียงด้วยการดื่มเลือดมนุษย์ ลมพัดจนเรือนผมสีดำยาวระบ่าไหวไปตามแรง นัยน์ตาสีเข้มนั้นทอประกายวาวเรืองขึ้นมาช้าๆ เมื่อเห็นว่าบุคคลที่เดินตามมาข้างหลังนั้นคือใคร
"แก!!! ไอ้แวมไพร์สารเลว!!" เสียงตะโกนนั้นฝ่ากระแสลมมาถึงเขา อีกฝ่ายไม่พูดพร่ำทำเพลง ชักปืนกระบอกเขื่องในมือตวัดตามโดยมีเขาเองเป็นเป้าหมาย แม้จะถูกเข้าใจผิด แต่คานาเมะไม่คิดจะแก้ ในเมื่อเขาเองก็เป็นแวมไพร์ เมื่ออยู่ต่อหน้าแวมไพร์ฮันเตอร์ ทั้งหลักฐานก็พร้อมสรรพเช่นนี้ แก้ตัวไปก็ไร้ความหมาย
ปัง!!
ร่างสูงพุ่งตัวซ้ายขวาหลบวิถีกระสุนที่เด็กหนุ่มผมเงินที่ยืนอยู่อีกฝั่งถนนยิงใส่ แต่ละนัดไม่ได้ยากเย็นเลยกับการหนีกหนีสำหรับแวมไพร์ระดับเขา
ปัง!! ปัง!! ปัง!!
เซโร่เบิกตากว้างอย่างประหลาดใจ เมื่อจู่ๆ ร่างของอีกฝ่ายก็หายไปเสียดื้อๆ ไม่ว่าจะทางนั้นหรือทางนี้ ล้วนไม่มีทั้งสิ้น เด็กหนุ่มกัดฟันอย่างเจ็บใจเมื่อเป้าหมายหนีรอดไปได้ มันเป็นเพราะเขาไร้ฝีมือเอง
"ยอมแพ้แล้วรึ?..." เสียงพูดราวกับจะหยอกเย้าดังอยู่แถวๆท้ายทอยนี่เอง เซโร่กลืนน้ำลายช้าๆเมื่อร่างที่ยืนประกบอยู่ด้านหลังล็อกแขนข้างที่ถือปืนไว้แน่น และอีกมือที่เย็นเฉียบนั้นเหนี่ยวเอาปกเสื้อโค้ทเขาลงช้าๆ ปลายนิ้วแตะไล้ลำคอของเขาเบาๆ
.....ขยะแขยง.........
"รังเกียจเหรอ? ฮึ...." รอยยิ้มบางที่เด็กหนุ่มไม่อาจเห็นเต็มไปด้วยความละมุนละไม ยิ่งได้เห็นคนที่อยู่ในอ้อมแขนมีท่าทีโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงเขายิ่งถูกใจ
เซโร่ตัดสินใจชั่วขณะนั้นเองว่าเขาจะสู้.........และไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง เขาก็ไม่สน เด็กหนุ่มกระทุ้งศอกสุดแรง แม้อีกฝ่ายจะหลบได้ทันควันแต่ก็เสียหลักจนต้องปล่อยเขาไป
เซโร่หันขวับชักปืนขึ้นไวเท่าความคิด แต่ก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อเบื้องหลังไม่ปรากฏภาพใดใดทั้งสิ้น นอกจากถนนสีขาวทอดยาวไปตามแนวไม้สุดลูกหูลูกตา ......เจ้าแวมไพร์นั่นหายไปอีกแล้ว
ปึก!!!
เด็กหนุ่มรู้สึกได้ว่าถูกกระแทกด้านหลังศีรษะจนสั่นคลอน โลกสีขาวเบื้องหน้ากำลังดับมืดลงทีละน้อย สถานการณ์ของเขากำลังย่ำแย่ เซโร่ร่วงลงกลางพื้นหิมะเย็นเฉียบ เขาไม่อาจฝืนลืมตาได้อีกแล้ว
..........ทั้งๆที่เกลียดชังขนาดนี้............ทั้งๆที่เขาฝึกฝนมาเพื่อล่า...............
....แต่แล้วทำไม?..............
........เขาถึงยังแพ้...............
.............แล้วทำไม?.......
...แวมไพร์ที่เขาตั้งใจจะฆ่า............ถึงได้อุ้มเขาขึ้นมา............จากพื้นหิมะขาวโพลน......................
...................................................................
.............................
โปรดติดตามต่อวันพรุ่งนี้ฮะ //โค้ง
หลงเข้ามาแล้วก็อย่าลืมทิ้งคอมเมนท์ไว้นะฮะ อิอิ
[TooTooN]
มาซักทีจิ แง่มมมม
เพิ่งเคยเข้าบล็อกเจ้าขาวแฮะ -*- เหอๆๆ
#1 By ้hasu not logged in (203.113.38.7) on 2007-08-04 00:11