Love is all around...but not mine

สืบเนื่องจากเพิ่งจะได้ดูหนังเรื่องนี้เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เลยยังเกิดความค้างคาในอารมณ์ อยากจะบอกเหลือเกินว่าไปดูเถอะ ไม่เสียดายตังค์ 555

เรื่องเกิดขึ้นเมื่อพิพิธภัณฑ์เจ้าเก่าจะทำการปรับปรุงขนานใหญ่ ขนย้ายหุ่นเก่าๆออกไปเก็บที่สถาบันสมิธโซเนี่ยนที่ใหญ่ที่สุด แล้วเอาเทคโนโลยีใหม่ๆมาใช้แทน

ทุกท่านคงจะจำไอ่ลิงเวรตัวนั้นได้นะงับ เจ้าเด็กซเตอร์ มันดันหยิบไอ่แผ่นทองคำนั่นติดตัวไปด้วย....

พิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดเลยกลับมามีชีวิต

ภาค 2 สร้างได้ฮาหลุดโลกกว่าภาคแรกที่เน้นขายความมหัศจรรย์ของพิพิธภัณฑ์มีชีวิต โดยเฉพาะที่เราชอบมากๆเลยก็ คู่หูหุ่นจิ๋ว เจดีไดอาร์กับออคเตเวียส มาเพื่อฮาโดยเฉพาะจริงๆ

ประมาณว่าตัวก็แค่นั้น แต่อยากจะทำเรื่องยิ่งใหญ่เหลือเกิน เหมือนเราเห็นหนูแฮมสเตอร์ตัวเท่าฝ่ามือตะโกนปาวๆว่าจะกู้โลกนั่นแหละ -*-

ยิ่งตอนที่คาวบอยโดนจับตัวไป แล้วคุณพี่โรมันเค้าวิ่งฝ่าดงหญ้าไปช่วยกลางดึกนี่ ฮากันทั้งโรง 5555 สนามหญ้ากว้างประมาณ 10 เมตร ต้นหญ้าตัดสั้นเตียนเรียบร้อย พี่แกโดดลงไปลุยดง ด้วยความที่ตัวเล็กหญ้าเลยสูงท่วมหัว ปากก็ร้องตะโกนปลุกใจดังลั่นอย่างกล้าหาญ แล้วกล้องก็ซูมออกเท่าไซต์คนปกติ

เงียบฉี่ ไม่มีการเคลื่อนไหวใดใดในสนามหญ้า จิ้งหรีดเรไรร้องระงม แล้วกล้องก็ซูมเข้าไปที่ออคเตเวียสอีกครั้ง

เจ้าตัวยังคงวิ่งฝ่าดงหญ้าพร้อมแหกปากดังลั่นเหมือนเดิม แล้วกล้องก็ซูมออก

เงียบสนิท 555555 สรุปว่าพี่แกวิ่งไปถึงส่วนไหนของสนามวะเนี่ย

แถมฉากแอคชั่นของสองคนนี้ก็ฮาได้อีก สองคนแท็กทีมถือดาบคนละเล่มไล่ฟันรองเท้าศัตรู สโลว์โมชั่นให้เห็นการฟาดฟันลงบนรองเท้าหนังจนเป็นรอยข่วนขาวๆ อะหือ มันช่างร้ายกาจจริงๆเลยเน๊าะ คงจะเจ็บปวดมากเหมือนเดินเหยียบเศษแก้วเลยทีเดียว

สรุปว่าสองคนนี้ออกไม่มากแต่ฮาเกือบขโมยซีนได้เลย

ไว้ว่างๆจะมาแนะนำหนังน่าดูอีกนะงับ (อิงกุเช่นเคย)